منشا ماشینکاری تخلیه الکتریکی به سال 1770 باز می گردد، زمانی که دانشمند انگلیسی جوزف پریستلی اثر فرسایشی تخلیه های الکتریکی را کشف کرد. در سال 1943، دانشمندان شوروی B. Lazarenko و N. Lazarenko ایده استفاده از اثر مخرب تخلیه الکتریکی و توسعه یک فرآیند کنترل شده برای ماشینکاری موادی که رسانای الکتریسیته هستند را داشتند. با این ایده، فرآیند EDM متولد شد.
لازارنکوها فرآیند تخلیه الکتریکی را که متشکل از تخلیه های متوالی بین دو رسانا بود که توسط لایه ای از مایع نارسانا به نام دی الکتریک از یکدیگر جدا شده بودند، کامل کردند. لازارنکوها با این مدار به نوعی جاودانگی دست یافتند که امروزه نام آنها را یدک می کشد. امروزه بسیاری از EDM ها از نسخه پیشرفته مدار لازارنکو استفاده می کنند.
در سال 1952، سازنده Charmilles، به دلیل علاقه مندی به ماشینکاری با فرسایش جرقه ای، اولین ماشین را با استفاده از این فرآیند ماشینکاری ایجاد کرد که برای اولین بار در نمایشگاه ماشین ابزار اروپا در میلان در سال 1955 ارائه شد.
حلقه های کنترل عددی و بازخورد با سرووهای فوق سریع در دهه 1970 اضافه شد.
امروز، 3-D CAD/CAMS کامل، کنترلهای ماشینها را با کد تولید شده برای کنترل مسیر و ویژگیهای جرقه تغذیه میکند.
